Nog steeds zijn ze te koop, de boeken die ik geschreven heb. Zie de link: Mijn boeken.

Home » Korte verhalen van de Oudjeswachter » Een rondje GFT…….gadverdamme

Zoals bij alle werkzaamheden heb je wel klussen die niet zo aangenaam zijn.

Nu dat heb ik bij het ophalen van het GFT .

Normaal gesproken kan ik dat doen met een GFT container maar soms lukt dat niet.

Of de gemeente heeft ze niet geleegd of er is door bewoners dermate veel gebracht, ze zitten dan tot de rand toe vol.

Ik pak dan maar mijn eigen vuil kar en een rol plastic zakken om daar het GFT in te doen.

Afgelopen woensdag was het weer eens zo ver, maar ik had zelf geen plastic zakken meer, dus maar een rolletje van het schoonmaakbedrijf geleend.

Ik denk dat het schoonmaakbedrijf arm is want het was nogal dun plastic, maar omdat er niets anders was moest ik deze wel gebruiken.

Later zou ik gestraft worden voor het ongevraagd lenen!

 

Bij het eerste emmertje ging het al lekker mis, met èèn hand de zak open houden en in de andere hand een overvolle emmer, vol met overheerlijke drap dat lekker een week had staan rotten en een laag schimmel waar het paard van sinterklaas jaloers op zou zijn, klapte het emmertje uit mijn handen door de gang.

Jakkes, wat een smurrie!

Ik gauw een bezem en mijn dweilkarretje gehaald en de prut weer opgeruimd.

Zo dat was een neus vol en een kwartier werk extra!

Gelukkig zijn er ook mensen die speciale GFT zakken gebruiken dus ging het een tijdje goed.

Tot dat ik weer bij zo`n geur verspreidend en overvol emmertje kwam, ik dacht nog “opletten Wijnand !”

Maar ja, als er aan de overkant een mevrouw loopt te zwaaien en “Joehoe Wijnand” roept, en je bent netjes opgevoed dat je mensen terug moet groeten, vergat ik dat “opletten” en zwaaide driftig terug.

Flash!!, de hele boel weer naast de zak en omdat ik probeerde de boel nog te redden vloog er van dat “heerlijke sap” over mijn kleren en spetters op mijn gezicht en mijn haren, jeetje wat vies.

Wat een sufferd!!!

Ik voelde me nu toch echt een “schillenboer”, liet de boel de boel en rende via het trappenhuis naar het toilet om me te wassen en mijn kleren met een natte doek af te doen.

Daarna maar weer het dweilkarretje en de bezem en schep opgehaald en toen ik weer bij mijn kar kwam zag ik dat het een aardige smeerboel was geworden.

De muur van de woning, het hekwerk, de vloer en mijn vuilkar alles zat onder het” wijwater van de duivel”, gadver!!!!

Maar goed een 20 minuten verder zag het er weer goed uit, maar helaas ik was nog niet klaar.

Op een gegeven moment had ik 4 zakken vol van deze “toekomstige mest” ,dus moest ik gaan stapelen.

De zakken had ik maar half vol gedaan omdat ze toch erg dun waren, maar omdat het waarschijnlijk niet mijn dag was, dacht die “zak” die ik op pakte “ha, ik ga lekker scheuren want die jongen is vandaag toch al in zijn nopjes”, en hop daar lag mijn hele kar weer vol met dat “spul”.

Ik kon er niet eens meer kwaad over worden.

Het vaste ritueel de bezem en de schep en mijn nu zeer vertrouwde dweilkarretje en de boel maar weer schoon gemaakt.

De rest van de ronde ging goed want je wordt van zelf wel scherper na al dat gedonder.

Nadat ik alles opgehaald had ging ik met mijn kar naar buiten om de zakken inde grote GFT container te kiepen, die gelukkig nog niet helemaal vol zat.

Heel voorzichtig de zakken omarmd zodat ze niet scheuren konden en dat ging goed tot de derde zak.

Ik had de grote klep open gezet want dan hoefde ik niet alles door die kleine gaten te kiepen.

Daardoor zat er in het midden een kleine scherpe opstakel waar de derde zak achter bleef hangen en door het ervaren van de klieder partij hiervoor, probeerde ik nu niet de zaak te redden maar sprong achteruit en lag alles op de stoep, gelukkig bleef ik daardoor schoon.

Eerst maar de rest van de zakken er in leeg gekiept voor dat ik mijn “vrienden”, de bezem, schep en het dweilkarretje op ging halen om aan deze GFT ronde een goed einde te maken.

 

Ik begrijp nu dat het beroep “schillenboer” niet echt doorgezet heeft want het is echt………… een gore dampende vieze prutzooi.

 

 

 

Groetjes, de oudjeswachter.